แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ค่าวฮ่ำ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ค่าวฮ่ำ แสดงบทความทั้งหมด

วันศุกร์ที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2555

ค่าวฮ่ำ สอนรัฐบาล โดยพ่อน้อยเป็ง เพ็ญจันทร์


ค่าวฮ่ำสอนรัฐบาล
ประพันธ์โดย พ่อน้อยเป็ง เพ็ญจันทร์ (๒๕๕๔)
พรรคเพื่อไทย มีชัยชนะ  ท่านสละเข้าทำดี / ท่านมีกำหนด  อยู่ครบสี่ปี๋  กฎหมายมี  เขียนว่าอย่างอั้น /  หื้อพรรคส่งคน  เข้ามาเลือกตั้ง  พรรคห้าร้อยคนเท่านั้น  /  หาคนดีๆ  ทุกกลุ่มทุกชั้น  ใจ๋ตรงเตี่ยงมั่นจริงๆ /  ความดีมีพร้อม  บ่ว่าชายหญิง  แน่นอนจริงๆ  บ่มีอิงข้าง ก่อนจะเดินทางหาพรรค  /  สนับสนุนนางสาวยิ่งลักษณ์  ถูกใจ๋ชาวบ้านเวียงพิงค์  /  ต้องก๋ารนายก  คนเป๋นผู้หญิง  เป๋นคนเดินดิน  คนไทยชอบสู้  ตั๋วคุณปูน่าฮัก  /   น้องสาวทักษิณ   ตระกูล  ชินวัตร  ก๋าบัตรเลือกได้แล้วเอา  /  ได้เป๋นนายก  เพราะหมู่เฮาเขา  หนักก่อต้องเอา  เบาก่อต้องสู้  /  รัฐธรรมนูญ  มีอยู่เต๋มตู้  บนโต๊ะทำงานยิ่งลักษณ์  /  เชิญดูดีๆ  ผิดนักถูกนัก  จัดหื้อถูกต้องทีมงาน  /  ยกธรรมะมาเป๋นหลักฐาน  เพราะรัฐบาลมาจากเลือกตั้ง  /  อยู่ครบสี่ปี๋  ถูกไหนเอาฮั้น  นั่งฟังยืนฟังยอมรับ  /  พรรคเพื่อไทยได้ ส.ส.นัก  เอาหลักศีลห้านำทาง  /  ถือเอาศีลแปดมาบริหาร  ศีลสิบนำตาน  อยู่กับเณรหน้อย  /   ยกมือพร้อมกั๋น  เป๋นแถวต๋าถ้อย  บ้านเมืองดี  เรียบร้อย  /  เดินทางเดียวกั๋น  คนใหญ่คนน้อย  เหมือนแหติดสร้อยหว่านครอง  /  อย่าเจองูพิษงูเห่างูจ๋อง  ฝ่ายค้านจะมอง  รัฐบาลไหม้  /   งูเห่างูจ๋อง  มันกัดปุ๋มไส้  พรรคเพื่อไทยเป็นทุกข์  /  พรรคร่วมขัน  จะต้องวางมุด  ต๋ามแผนตรงเป้าความจริง  /  ขอมีความสุข  ส.ส.ชายหญิง  ค้นหาความจริง  สิ่งใดถูกต้อง  /  สิ่งไหนมันผิด  หรือเห็นขัดข้อง  เสนาะ เทียนทอง ต้องคิด  /  แสวงหา  กัลยาณมิตร  มองช่องอกเข้าหนทาง  /  บ่มีเหตุร้าย  เป๋นเสี้ยนขวากหนาม  เป้าหมายหนตาง  หาเสียงเลือกตั้ง  /  ในระยะยาว  หรือระยะสั้น  ประชาสัมพันธ์ทั่วทิศ  /  มีผลดี  เหมือนใจ๋ที่คิด  มีมิตรร่วมเข้า ไหลมา  /  นโยบายพรรค  ตกลงอู้จ๋า  ทุกคนเข้ามา  ว่าบ่ขัดข้อง / ส.ส.ทุกคน  มาอย่างถูกต้อง  มาร่วมปรองดอง ร่วมมิตร  /  ชาติต้องก๋าร  คนมีความคิด  ทำงานถูกต้อง ทำดี         
แต่งโดย  ป.ปลาตากลม

ค่าวฮ่ำ ชีวิตต้องสู้ โดยพ่อน้อยเป็ง เพ็ญจันทร์ (ป.ปลา ตากลม)


ค่าวฮ่ำชีวิตต้องสู้
ประพันธ์โดย พ่อน้อยเป็ง เพ็ญจันทร์ (๒๕๕๔)
เกิดเมืองไทย บ่ต๋ายกั้นข้าว  อยู่สันคะยอม  กราบไหว้พระเจ้า     วันศีลวันธรรม  อยู่จนต๋ายเถ้า  อายุยืนยาว ถึงร้อย /  ฮักษาตั๋วดี  กิ๋นกั๋นหน้อยๆ  เอาเท่าปลายก้อย ประมาณ /  กิ๋นเกินล้ำ  มันจะเผาผลาญ  กลั๋วหยังปู่พราน    ต๋ายต๊องแตกไส้  /  เพราะว่าตัณหา  ปาราบ้าใบ้   ต๋ายละเมียงาม  ทิ้งไว้  /   อมิตะต๋า  สวยงามแต้ไท้  เลยเป๋นแม่หม้าย  ผัวตาย  /  พรานกิ๋นจ๋นกั้ด  ต้องต๊องแกต๋าย  ศรัทธาหญิงชาย อย่าเอาอย่างอั้น / เฮาเกิดเป๋นคน  บ่ถ้ากลั๋วกั้น  ของกิ๋นมันๆ  นั้นและ  /  ถ้าเฮาขยัน  ขอนำชี้แนะ  ตั้งใจ๋ต่อสู้ ทำงาน / ต้องฉลาดรู้  ใช้ประสานก๋าร  เมื่อเฮามีงาน  อ่านหื้อถูกต้อง  / งานเดินเงินดี บ่มีขัดข้อง  เงินทองไหลมา เหมือนน้ำ / ปัญญาดี บุญมีช่วยก้ำ  บ่ถ้ากั๋วกั้น อันใด /   เตียมตั๋วหื้อพร้อม  ผิดแล้วแก้ไข  หื้อถึงหลักชัย  คงจะทำได้  /  มนุษยเดินดิน  อยู่เหนือหรือใต้  หื้อมีน้ำใจ๋ เป๋นมิตร / ประชาสัมพันธ์ ช่วยทำช่วยคิด  สิ่งอันถูกต้อง ศีลธรรม / ทำบุญร่วมชาติ  ใส่บาตรร่วมขัน  มีวินัยธรรม  ถือเอาศีลห้า / พระวินัยธรรม  คุณปู่คุณป้า  ครูบาอาจารย์  ร่วมวัด  /  พูดจ๋าปราศรัย  กล่าวอู้ถามตั๊ก  วินัยเกิดได้ ต๋ามมา  /  ตั้งสติพร้อม เมื่อมีปัญหา  ใช้ปัญญา  ศรัทธาร่วมบ้าน  /  อดีตผ่านไป ไม่ควรมาอ้าง  อนาคตใคร ไม่รู้  /เอาปัจจุบัน  เป็นหลักกระทู้  เฮาจะอู้อันใด  /  ผิดนิดน้อย หาทางแก้ไข อย่าหนีจากไฟ  ไปเป่าหิ่งห้อย  /  คิดดูดีดี  ให้ได้แถวถ้อย  ต๋ามแนวรอย เด่นชัด  /  ความพร้อมของคน  ไผ๋บ่บังคับ  ขอใจ๋เตี่ยงมั่น ดีเอง  /  กัลยาณมิตร  พระพิรุเถร  ท่านได้บำเพ็ญ  สิ่งอันถูกต้อง  /  ข่วงแก้วตังสาม  จะไม่ขัดข้องคนมีปัญญา ธรรมะ  /  วัดวาอาราม  ที่อยู่สังฆะ  ลูกศิษย์พระเจ้า หลายองค์  /  ตุ๊หลวงเป๋นเก๊า  ต๋ำแหน่งหนึ่งต๋น  เณรใหญ่ขะยม  แม่ชีเณรหน้อย  /  ต๋นรักษาศีล  น้ำธรรมยอดสร้อย  บ่ผิดแนวฮอย ของพระ  /  น้ำใสงามๆ  ถือน้ำธรรมะ  บ่ขุ่นข้นหมองดำ  /  ดื่มน้ำธรรมะ  ไว้เป๋นประจ๋ำ  ดีกว่าทองคำ  บ่มีโจรปล้น  /รสน้ำพระธรรม  หวานดีบ่ส้ม  บ่ขมเหมือนดี ญ้อเพี้ย  /  หนาคือไม้ซาง  บางคือไม้เฮี้ย  สานฝาเกิ้ง กั๋นลม  /  ขอศีลจากพระ  ไว้รักษาต๋น  ขอเกิดเป๋นคน  ชาตินี้ชาติหน้า  /  ธรรมคือคำสอน  เหมือนแสงส่องจ้า  คุณตาคุณยาย สอนไว้/คนเกิดเป๋นคน  ไม้เกิดเป๋นไม้  เจ็บเป๋นป่วยได้ ทุกคน  /  เมื่อเกิดมาแล้ว  ต้องรักษาต๋น  จะรวยหรือจน  อยู่ร่วมกั๋นได้  /  ปลูกมิตรไมตรี  ยามเจ็บป่วยไข้  เฮาเป๋นไทยพี่น้อง  /  จะหีบน้ำแก๋ง  ยังถามหาจ๊อน  ถามหาส้อม ตั๋วนำ  /ประซูมความคิด  เป๋นมิตรร่วมกั๋น  เมื่อคืนเมื่อวัน  หื้องดดื่มเหล้า  กิ๋นแล้วมันเมา ปายลิ้น /  บ่เหมือนเฮากิ๋น  น้ำเผิ้งน้ำมิ้น  ดื่มเหล้าใจ๋ฮิ้น ผิดธรรม /กิ๋นเหล้าเข้าวัด  กลั๋วบาปกลั๋วกรรม  มันผิดกองธรรม    เกิดเป๋นขี้เมี้ยง  /ทำมาค้าขาย  ขาดทุนหมดเกลี้ยง  เพราะความเมาเท่านั้น  /  เด็กเรียนหนังสือ  ต้องการเลื่อนจั้น  จิตใจ๋มุ่งมั่น  ปัญญา  /  คนเฒ่าเข้าวัด  รักศาสนา  นั่งภาวนา  ต่อหน้าแท่นแก้ว  /  อย่าทำต๋ามน  เหมือนต๋าบ่างแบ้ว  อาลัยของตน เจ่นล้ำ  / 
สมาธิเสีย  อ่อนเพียชอกช้ำ  จิตใจ๋บ่ตั้ง  แน่นอน  /  ธรรมะวินัย  เป๋นคำสั่งสอนอย่าได้ไหวคอน  บันไหลายขั้น  /  ต้องตั้งสติ  ทำใจ๋มุ่งมั่น  จะบรรลุธรรม แก่นแท้  /  พระศาสนา  บ่มีข้อแม้  นับถือกั๋นได้ ทุกคน  /  กฎเกณฑ์มนุษย์ต้องมีเหตุผล  จะรวยหรือจน  ทุกคนทำได้  /  จะเขียนไปหลาย  กลั๋วท่านหมั่นไส้  ผมขออภัย ก่อนครับ  /  ศรัทธาหญิงชาย  มีหลายมากนัก  ผมขอโทษด้วยไมตรี  /  แต่งเล่นเท่านั้น  กำได้เสียดสี  ผมขอโทษที  กลั๋วกั๋มม์มาข้อน  ขอจบค่าวกลอนก่อนแหล่นายเฮย
 แต่งโดย  ป.ปลาตากลม

ค่าวฮ่ำประวัติพ่อน้อยเป็ง เพ็ญจันทร์



ค่าวฮ่ำประวัติพ่อน้อยเป็ง เพ็ญจันทร์
ประพันธ์โดย พ่อน้อยเป็ง เพ็ญจันทร์ (๒๕๕๔)
เป็ง เพ็ญจันทร์ มันเกิดวันพุธ ที่สิบสี่ต้นกันยา / สองพันสี่ร้อย แน่นอนจริ่งหนา เป็นเวลากลางคืนแต้เจ้า / สองสี่หกแปด แม่เกิดลูกเต้า ออกมาเป๋นชายอีกครั้ง / เดือนสิบสองเป็ง ในกลางคืนนั้น พระจันทร์ใหญ่กว้างเต็มดวง / ไม่มีเมฆฝ้า มาบังรบก๋วน พระจันทร์เต็มดวง ใสสว่างแจ้ง /  ไม่มีหมอกเหมย ตกใส่ต๋องแห้ง ไม่ใช่ฤดูฝนแล้ง / เดือนสิบสองเป็งล้านนาเขตแคว้น ฟ้าฝนบ่แห้งแน่นอน / คนเฒ่าเข้าวัดฟังธรรมคำสอน แม่ตุ่นท่านนอนเลี้ยงดูลูกหน้อย / ลูกมีหลายคนบ่โศกเศร้าสร้อย เลี้ยงดูอย่างดีเรียบร้อย/ ส่วนพ่อเสาร์ท่านก็เป็นน้อย ช่วยคู่ห้อยเมียแปง / ถ้วยกับจ๊อนป้ากกับหม้อแก๋ง จะไปกนแฮงหม้อแก๋งจั่งบ้าง / ผัวอยู่กับเมีย ร่วมมือกันสร้าง ผัวช่วยงานสารพัด งานหนักเบาบ่ต้องอ่านนับ คิดได้ทำได้ทุกราย / ส่วนแม่ตุ่นนั้น ท่านชอบค้าขาย เอาทุกเหลี่ยมลาย มาเลี้ยงลูกเต้า / ส่วนพ่อเสาร์ก่อต้องต๋ำข้าว หาอาหารมาเลี้ยงต๊อง / พ่อไปทำนา อ้ายดูแลน้อง พร้อมหมูหน้อยวัวควาย / อ้ายต้องผ่อน้องแม่เกิดมาหลาย อ้ายลูกผู้ชายช่วยเหลือพ่อได้ / ดูไร่นาสวน สวนเหนือสวนใต้ สวนหมากสวนพลูสวนไม้ / สีสุกไม้ซางไม้ซะป๊ะว่าไม้ อ่านนับบ่ถ้วนหลายพันธุ์ /พ่อเสาร์แม่ตุ่น มีลูกตวยกั๋น นายอ้ายนายปัน นายบุตรต่อแต้ม /  แล้วมีนายเป็งไหลเข้ามาแอ้ม แถมนายอินตาสมมิตร์ / ยังมีแม่ญิงบัวจั๋นมาซิด สุดท้ายชื่อดวงดี /  แปดคนพี่น้อง แม่ตุ่นสุขขี  เลี้ยงดูอย่างดี อาบน้ำป้อนข้าว / พ่อเสาร์ทำนา มาเลี้ยงลูกเต้า ไร่นาสวนมีพอใช้ / ไม้ไผ่ไม้ซาง พ่อเสาร์ปลูกไว้ มะม่วงแก้วม่วงงา / มะเฟืองมะไฟมะพร้าวในหนา ผลไม้นานา บ่อดอยากกั้น / มีกิ๋นเหลือขาย แม่ตุ่นใจ๋ตั้ง เผื่อเหลือวงศ์ใยพี่น้อง /  ญาติมิตรหลาย สหายเพื่อนพ้อง เขาแอ่วเต้ามาเยือน / ป่าเป้าหนองช้าง อยู่ข้างหล่ายเหมือง แอ่วหากั๋นเนือง เตียวติ๋นไต่เต้า / ลูกส้มของหวาน อาหารแลกข้าว กับแม่เฮาพี่น้อง / ก่อนฝนตกฟ้ามันชอบฮ้อง เสียงสนั่นก้องแผ่นดิน / จะรวยหรือตุ๊ก ทำมาหากิ๋น เกิดมาเดินดิน ต้องทนต่อสู้ / เหมือนลมพัดแรง ต้นไม้ยังหลู้ เปรียบดูเอาอย่างนั้น / เกิดคนละหน ต๋ายคนละครั้ง ยึดมั่นถือมั่นทำดี / ตั้งสติอย่าท้อถอยหนี เกิดทั้งทีทำงานต่อสู้ / ปัญญาตั๋วมี อย่าเก็บยัดตู้ อย่าเก็บใส่ในลิ้นชัก / เอามาแก้ไขผิดนักถูกนัก หาหนทางแก้มันไป / ผิดมาแล้วหาทางแก้ไข นานสักเท่าใด  ทำไปก่อนหน้า / ทวนความหลัง ยนลงตะกร้า มันอาจอยู่ถ้าคอยเรา.......................
       พ่อจบค่าวฮ่ำไว้ชีวิตตัวเองไว้เพียงแค่นี้ ผมขอเสริมเติมต่อเรื่องชีวิตครอบครัวพ่อต่อไป  พ่อทำมากินตามประสาคนชนบท ฝึกชกมวยจนฝีมือพอตัว ถนัดการใช้หมัด ภาษามวยว่าเป็นมวยหมัด ต่อมาก็ฝึกเล่นลิเก เล่นเป็นพระอินทร์บ้าง ตัวเจ้าเมืองบ้าง ต่อมาก็ได้อยู่กินกับแม่แก้วพา  นามสกุลเดิม “ใจจันทร์” ลูกสาวคนโตของอุ้ยหมู และ  อุ้ยปา  คงจะประมาณ พ.ศ.๒๔๘๐ (แม่จำไม่ได้ ผมคำนวณจากปีเกิดของอ้ายวีระ) พ่อกับแม่มีลูกๆ ด้วยกัน ๑๑ คน ดังนี้
๒๔๙๓      อ้ายวีระ    เพ็ญจันทร์
๒๔๙๖      อ้ายทองคำ เพ็ญจันทร์
              (เสียชีวิตอายุ ๙ ขวบเป็นไข้ขึ้นสมอง แม่เล่าว่าหมอขอศพพี่ทองคำไว้ เพื่อผ่าพิสูจน์หาสาเหตุ เป็นอาจารย์หมอ แม่บอกว่าต่อมาพี่ทองคำต่อมาเกิดเป็นสะอาด เพ็ญจันทร์) 
๒๔๙๘      พี่อาภรณ์  เพ็ญจันทร์
๒๕๐๐      พี่ทองพูน  เพ็ญจันทร์
๒๕๐๒      สมภพ      เพ็ญจันทร์
๒๕๐๔      สุภาพ       เพ็ญจันทร์
๒๕๐๖      เอนก        เพ็ญจันทร์
๒๕๐๘      ทัศนะศิลป์        เพ็ญจันทร์
๒๕๐๙      สะอาด     เพ็ญจันทร์
       (เสียชีวิตอายุ ๓๖ ปี ด้วยโรคไขมันอุดตันในเส้นเลือด ตอนนั้นพ่อ แม่ ผม ญาติๆ ตกใจมาก พ่อบอกว่าสงสาร สะอาด ที่ตายตั้งแต่อายุยังน้อย ถ้าสะอาดคือพี่ทองคำมาเกิดจริงๆ ก็น่าสงสารมากที่ตายตั้งแต่อายุน้อยๆ ทั้ง ๒ ครั้ง)
๒๕๑๒      ออมทรัพย์        เพ็ญจันทร์
๒๕๑๔      สันต์ทัศน์ (วสันต์)  เพ็ญจันทร์
          พ่อเป็นคนแข็งแรง ไม่ป่วยง่ายๆ หรอกครับ ป่วยหนักๆ ครั้งสุดท้ายตอนผมสอนสู่สุโขทัย สมัย ผอ.ชิน ศรีปู่ คือ ๒๐ กว่าปีมาแล้ว (พ่อน่าจะอายุ ๖๐ กว่าๆ ผ่าตัดต่อมลูกหมาก) จากนั้นก็ชีชีวิตสุขสบายมาเรื่อยๆ เพราะพ่อชอบออกกำลังกายมากๆ ทั้งปั่นจักรยาน เดิน ชกลม ฟ้อนดาบ ทำงานสวนเล็กๆ น้อยๆ ไม่เกินกำลัง
         เมื่อประมาณ ๒ ปีที่ผ่านมา พ่อไปตรวจเลือด ปรากฏว่าค่าPSA คือ ค่าสารโปรตีนในต่อมลูกหมากสูง เป็นอาการของมะเร็งต่อมลูกหมาก พ่อจึงให้หมอรักษา (ปกติพ่อไม่ชอบรักษาในโรงพยาบาล ชอบใช้สมุนไพรมากกว่า) พวกเราพาพ่อไปพบหมอสมหมายที่ จ.สิงห์บุรี คุณหมอก็ให้ยาสมุนไพรมาทาน พ่อก็เป็นปกติสุขมาเรื่อยๆ
        ต่อมา ๑๔ พ.ย.๕๕ พ่ออาการไม่ค่อยดี อ้วกบ่อยๆ ทานอาหารไม่ได้ พวกเราจึงพาไปรักษาที่โรงพยาบาลสวนดอก ด้วยความอนุเคราะห์อย่างสูงยิ่งของ อาจารย์หมอสมพันธ์  ผดุงเกียรติ ร.พ.สวนดอก และคุณหมอที่ทำการรักษาทุกท่าน คุณหมอบอกว่าพบมะเร็งที่กระเพาะอาหาร พ่อทานข้าวเป็นปรกติไม่ได้แล้ว ต้องให้อาหารทางสายยาง
         ต้นเดือนมกราคม คุณหมออนุญาตให้พวกเราพาพ่อมาดูแลที่บ้านได้ พ่อเริ่มอ่อนแรงลงเรื่อยๆ เพราะทานอาหารไม่ได้ ทานได้แต่นมและสารอาหารที่ให้ทางท่อสายยาง ด้วยสภาพร่างกายที่ทรุดโทรมลงตามอาการ พ่อก็จากพวกเราไปอย่างสงบ ก่อนจากไปพ่อย้ำเตือนอยู่เสมอๆ ว่า ให้จัดงานพ่ออย่างเรียบง่าย ประหยัด รักษาขนบธรรมเนียมประเพณีล้านนาของเรา ไม่ส่งเสียงอีกทึกครึกโครม อย่าเลี้ยงเหล้ายาปลาปิ้ง อย่าส่งเสริมการพนัน เพราะจะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีแก่ลูกหลาน  ไม่ต้องกลัวเสียงนินทาต่อว่า พ่อกล่าวว่า
“เปิ้นจะว่าอะหยังก่อจ้างเปิ้นเต๊อะ ขะแนมเฮาจะไปว่าหื้อเปิ้น”
            พ่อจากไปด้วยอาการอันสงบ เมื่อวันเสาร์ที่ ๑๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕ เวลา ๑๒.๑๙ น. สิริอายุได้ ๘๖ ปี ๕ เดือน

หมายเหตุ
(สัมภาษณ์พ่อ อังคาร ๑๓ ธันวาคม ๒๕๕๔ ร.พ.สวนดอก          ตึกสุจิณโณ ห้อง ๑๓๐๘)
นายอ้าย  คือ พ่ออ้าย เพ็ญจันทร์ พ่ออ้ายแสวง พี่เต๋ม เสียชีวิตแล้ว อายุ   ๖๐  ปี
นายปัน เสียชิวิตแล้ว อายุ  ๗๐ ปี ลุงปันรับต้อยมาเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรม
นายบุตรต่อแต้ม คือ พ่อของอ้ายจำนง  เพ็ญจันทร์
นายอินตา เสียชีวิตตอนเป็นวัยรุ่น อายุ ๑๖ ปี หน้าตาดี ชอบแต่งตัวหล่อเหลา
สมมิตร์ พ่อของติ๋ว   เสียชีวิตแล้ว อายุประมาณ ๔๐ ปี
แม่ญิงบัวจั๋น เสียชีวิตแล้ว อายุ ๗๗ ปี แม่ของมานิตย์ สุภาพันธ์
ดวงดี เสียชีวิตตอนเด็กๆ อายุ ๒-๓ ขวบ เป็นโรคง่อยเปลี้ย คล้ายคนแก่